ZAZNACZENIE W MALARSTWIE
We wcześniejszych zabytkach zestawienia barwnych szlaków są rozmieszczone na ubiorze w dość dużych odstępach. W zabytkach XIV w. trafiają się tkaniny w paski jednej barwy, ciemne na jasnym tle, ugrupowane po 3 lub więcej, czasem o różnej szerokości, lub między szlakami z barwnych pasków wkomponowany jest ornament, zwykle pobieżnie zaznaczony w malarstwie. Efekty pochodzące z faktury tkackiej znane są z opisów w źródłach pisanych; barwne plamki przy sukniach nakrapianych były zbyt drobne, by można je było zaznaczyć w malarstwie. Przez tzw. nakrapianie wprowadzono barwę jasną i żywą na tle czarnym lub szarym albo zestawiano barwy kontrastujące. Ten sposób urozmaicenia tkaniny wełnianej utrzymał się w produkcji sukna bardzo długo; spotyka się nakrapiane sukna często jeszcze w inwentarzowych opisach XVII w.







