Z DOSKONAŁEJ WEŁNY ANGIELSKIEJ
W XIII w. produkowano już we Florencji z doskonałej wełny angielskiej, sprowadzanej z Bruges drogą morską i lądową, sukna przeznaczone na sprzedaż za granicę. Sukno florenckie poszukiwane było przez kupców w krajach nad Morzem Śródziemnym i na Zachodzie, głównym jednak odbiorcą był zawsze Wschód, sukna florenckie szły bowiem przez Wenecję do Persji i Chin; w zamian za to przychodziły: surowy jedwab, korzenie, barwniki i środki potrzebne do wykończenia sukna. Dla prowadzenia rozległych interesów handlowych Florencja posiadała nawet własne osady handlowe w Turcji Przy końcu XIV w. producenci sukna we Florencji umieli dostosować się do poszukiwanych na rynkach światowych tkanin lżejszych, cienkiego sukna, które przyjęło się w modzie ogólnej w końcu XIV i w początku XV w.







