TKACTWO JEDWABIU
W końcu XIV w. wprowadzona do Kastylii hodowla owiec merynosów dała podstawę do rozwoju sukiennictwa kastylijskiego, które wyrabiało doskonałe gatunki sukna, zawsze jednak z dodatkiem delikatnej wełny sprowadzanej z Anglii. Kwitnący okres sukiennictwa skończył się w XVI w. na skutek szkodliwych dla przemysłu zmian w wewnętrznej polityce gospodarczej państwa i ograniczenia hodowli owiec. W okresie najlepszej produkcji tekstylnej Hiszpanii sprowadzano na użytek dworu królewskiego z Flandrii luksusowe gatunki sukna.Tkactwo jedwabiu rozpoczęło się wcześnie w Hiszpanii południowej, będącej pod panowaniem mauretańskim, i osiągnęło wysoki poziom już w IX w., przy czym zarówno technika tkacka, jak i motywy dekoracyjne tkanin były wschodniego pochodzenia. Stylizacja ornamentu na mauretańskich tkaninach hiszpańskich unikała — stosownie do nakazów nauki islamu — realistycznego wyobrażenia ludzi i zwierząt, a gdy motywy te były wprowadzone do kompozycji, traktowano je płasko i wtapiano w motywy geometryczne, pokrywające jednostajną siecią powierzchnię tkaniny.







