SŁUŻBA DWORSKA
Odzież kobieca i męska ludności wiejskiej była w XIV w., jak zawsze, spóźniona w stosunku do i ubiorów noszonych w miastach. Na początku stulecia przedstawiona na miniaturze rodzina chłop-ska ma proste, luźne ubiory; podobny krój do odzieży dorosłych mają ubiory dzieci. Kobieta wiejska na Zachodzie nosiła przez długie wieki niezmiennie głowę otuloną płóciennym zawojem . Przy skróceniu ubiorów męskich w odzieży chłopskiej występuje długo typ przejściowy luźny i wygodny prosty kaptur sukienny znany z dzieł sztuki ze scenami hołdu pasterzy. Służba dworska otrzymywała odzież wliczaną do zapłaty całorocznej od swego pana, podobnie jak i obuwie ze skóry krowiej i skórę do naprawy. Sokolnikom dawano specjalne rękawice ze skóry grubej, najczęściej żółtawobiałej. Krój tych trójdzielnych rękawic występuje od XIV w. (1371 r.) bez zmiany przez XV w. aż do początków XVI w. u sokolników i pasterzy we Francji i w Niemczech.







