Kategoria: Historia ubiorów

ZAZNACZENIE W MALARSTWIE

We wcześniejszych zabytkach zestawienia barwnych szlaków są rozmieszczone na ubiorze w dość dużych odstępach. W zabytkach XIV w. trafiają się tkaniny w paski jednej barwy, ciemne na jasnym tle, ugrupowane po 3 lub więcej, czasem o różnej szerokości, lub między

ILOŚĆ ODCIENI

W średniowiecznych tkaninach wełnianych stosowano dość często motywy szachownicowe, kost­kowe, którymi wypełniano podziały pasowe lub pokrywano całą szerokość tkaniny. Techniczna sprawność tkaczy pozwala im na wprowadzenie drobnych, nieregularnych w rysunku rzutów innej barwy, przypominających żyłkowanie i plamki marmuru (draps marbres) lub

NAJBARDZIEJ CENIONE TKANINY

Do najbardziej cenionych tkanin wełnianych należały od wczesnego okresu XII w. sukna z ośrodków tkackich Flan­drii, z Gandawy, Bruges, Ypern i in. Miasta te rozpoczęły wcześnie produkować luksusowe sukna, przeznaczone na wywóz za granicę, z najlepszych gatunków wełny flamandzkiej i

USZLACHETNIANIE TKANIN

Po ukończeniu długiego cyklu za­biegów uszlachetniających tkaniny te były starannie mierzone (draps de muison) i opatrywane zna­kami kontroli stwierdzającej, czy zwinięte sztuki posiadają odpowiednią długość, szerokość i gęstość osnowy. Wysoka jakość sukna flandryjskiego, gwarantowana cechową i miejską kontrolą, stała się

Z DOSKONAŁEJ WEŁNY ANGIELSKIEJ

W XIII w. produkowano już we Florencji z doskonałej wełny angielskiej, sprowadzanej z Bruges drogą morską i lądową, sukna przeznaczone na sprzedaż za granicę. Sukno florenckie poszukiwane było przez kupców w krajach nad Morzem Śródziemnym i na Zachodzie, głównym jednak

TARGI SUKIENNICZE

Już w okresie trwającego kryzysu we Flandrii rozwijało się tkactwo w holenderskiej Lejdzie, gdzie wyrabiano sukna droższe, w innych zaś miastach, jak Haarlem, Gouda, Delft i Amsterdam sukna tańsze, o ograniczonej skali barw, ale dobrze wykończone, przeznaczone dla mniej zamożnych.W Niemczech

ROZWINIĘTA HODOWLA OWIEC

Hiszpania miała w średniowieczu rozwiniętą hodowlę owiec merynosow, wprowadzoną w XII w. przez Berberów. Hodowla ta rozwinęła się w majątkach feudalnych, a wełna z tych owiec przeznaczona była przede wszystkim na wywóz. Od końca XIII w. posyłano hiszpańską wełnę do

TKANINY LNIANE

W XIV w. przychodziło do Polski również sukno włoskie, angielskie i holenderskie, zarówno w gatunkach drogich, jak tanich. Do najtańszych, dla wszystkich dostępnych, lekkich gatunków tkanin wełnianych należał harras, wyrabiany w różnych niderlandzkich miejscowościach, poszukiwany przez odbiorców z miast i

NAJLEPSZE PŁÓTNA BAWEŁNIANE

Średniej jakości tkaniny z Ulm były drukowane wzorzyście lub w całości barwione na czerwono i czarno. Najlepsze płótna bawełniane, starannie bielone, przeznaczone były na eksport i używane na bieliznę pościelową. Wyroby bawełniane miały także urozmaiconą fakturę tkacką. Oprócz splotu płócien­nego

NOWA JAKOŚĆ

Ukazanie się tej nowości zamknęło właściwie okres powodzenia tkanin baweł­nianych aż do końca XVII w. Tkaniny wyrabiane z bawełny w XVI w. zeszły do roli podrzędnej; używane były na podszewki, a ze względu na białość bawełny na tanie chusty kobiece.

TKANINY JEDWABNE

Wyrób wzorzystych tkanin jedwabnych we włoskich miastach Lukce, Wenecji i Genui powstał dzięki handlowi bizantyńskimi i wschodnimi tkaninami jedwabnymi, prowadzonemu przez kupców z Wenecji i innych włoskich ośrodków handlowych w X, XI i XII w. Najwcześniej, bo już w XII

DOSKONALENIE TECHNIK TKACKICH

W przemyśle tkackim we Florencji, który istniał już w XIII w., nie ma aż do okre­su renesansu wzmianek o wyrobie tkanin wzorzystych. Dla wczesnego okresu tkactwa jedwabiu we Flo­rencji charakterystyczną tkaniną był tzw. zendad, o fakturze zbliżonej do lśniącej barwnej tafty.W