Kategoria: Historia ubiorów
ZAZNACZENIE W MALARSTWIE
We wcześniejszych zabytkach zestawienia barwnych szlaków są rozmieszczone na ubiorze w dość dużych odstępach. W zabytkach XIV w. trafiają się tkaniny w paski jednej barwy, ciemne na jasnym tle, ugrupowane po 3 lub więcej, czasem o różnej szerokości, lub między
ILOŚĆ ODCIENI
W średniowiecznych tkaninach wełnianych stosowano dość często motywy szachownicowe, kostkowe, którymi wypełniano podziały pasowe lub pokrywano całą szerokość tkaniny. Techniczna sprawność tkaczy pozwala im na wprowadzenie drobnych, nieregularnych w rysunku rzutów innej barwy, przypominających żyłkowanie i plamki marmuru (draps marbres) lub
NAJBARDZIEJ CENIONE TKANINY
Do najbardziej cenionych tkanin wełnianych należały od wczesnego okresu XII w. sukna z ośrodków tkackich Flandrii, z Gandawy, Bruges, Ypern i in. Miasta te rozpoczęły wcześnie produkować luksusowe sukna, przeznaczone na wywóz za granicę, z najlepszych gatunków wełny flamandzkiej i
USZLACHETNIANIE TKANIN
Po ukończeniu długiego cyklu zabiegów uszlachetniających tkaniny te były starannie mierzone (draps de muison) i opatrywane znakami kontroli stwierdzającej, czy zwinięte sztuki posiadają odpowiednią długość, szerokość i gęstość osnowy. Wysoka jakość sukna flandryjskiego, gwarantowana cechową i miejską kontrolą, stała się
Z DOSKONAŁEJ WEŁNY ANGIELSKIEJ
W XIII w. produkowano już we Florencji z doskonałej wełny angielskiej, sprowadzanej z Bruges drogą morską i lądową, sukna przeznaczone na sprzedaż za granicę. Sukno florenckie poszukiwane było przez kupców w krajach nad Morzem Śródziemnym i na Zachodzie, głównym jednak
TARGI SUKIENNICZE
Już w okresie trwającego kryzysu we Flandrii rozwijało się tkactwo w holenderskiej Lejdzie, gdzie wyrabiano sukna droższe, w innych zaś miastach, jak Haarlem, Gouda, Delft i Amsterdam sukna tańsze, o ograniczonej skali barw, ale dobrze wykończone, przeznaczone dla mniej zamożnych.W Niemczech
ROZWINIĘTA HODOWLA OWIEC
Hiszpania miała w średniowieczu rozwiniętą hodowlę owiec merynosow, wprowadzoną w XII w. przez Berberów. Hodowla ta rozwinęła się w majątkach feudalnych, a wełna z tych owiec przeznaczona była przede wszystkim na wywóz. Od końca XIII w. posyłano hiszpańską wełnę do
TKANINY LNIANE
W XIV w. przychodziło do Polski również sukno włoskie, angielskie i holenderskie, zarówno w gatunkach drogich, jak tanich. Do najtańszych, dla wszystkich dostępnych, lekkich gatunków tkanin wełnianych należał harras, wyrabiany w różnych niderlandzkich miejscowościach, poszukiwany przez odbiorców z miast i
NAJLEPSZE PŁÓTNA BAWEŁNIANE
Średniej jakości tkaniny z Ulm były drukowane wzorzyście lub w całości barwione na czerwono i czarno. Najlepsze płótna bawełniane, starannie bielone, przeznaczone były na eksport i używane na bieliznę pościelową. Wyroby bawełniane miały także urozmaiconą fakturę tkacką. Oprócz splotu płóciennego
NOWA JAKOŚĆ
Ukazanie się tej nowości zamknęło właściwie okres powodzenia tkanin bawełnianych aż do końca XVII w. Tkaniny wyrabiane z bawełny w XVI w. zeszły do roli podrzędnej; używane były na podszewki, a ze względu na białość bawełny na tanie chusty kobiece.
TKANINY JEDWABNE
Wyrób wzorzystych tkanin jedwabnych we włoskich miastach Lukce, Wenecji i Genui powstał dzięki handlowi bizantyńskimi i wschodnimi tkaninami jedwabnymi, prowadzonemu przez kupców z Wenecji i innych włoskich ośrodków handlowych w X, XI i XII w. Najwcześniej, bo już w XII
DOSKONALENIE TECHNIK TKACKICH
W przemyśle tkackim we Florencji, który istniał już w XIII w., nie ma aż do okresu renesansu wzmianek o wyrobie tkanin wzorzystych. Dla wczesnego okresu tkactwa jedwabiu we Florencji charakterystyczną tkaniną był tzw. zendad, o fakturze zbliżonej do lśniącej barwnej tafty.W






