Kategoria: Historia ubiorów

WOBEC OGROMNEGO POWODZENIA

Wobec ogromnego powodzenia nowej mody obcisłych watowanych ubiorów mę­skich, które zyskiwały zwolenników nawet wśród ludności miast, zwłaszcza młodych patrycjuszy miejskich, krawcom, którzy szyli ubiory według dawnej mody, zaczęła grozić utrata zarobków. Już w XIV w. coraz rzadszy stawał się zwyczaj

WEDŁUG MODY FRANCUSKIEJ

Podane przykłady Kruselera w malarstwie fran­cuskim są rzadkie wśród przeważających innych nakryć głowy według mody francuskiej, w rzeźbie zaś nagrobkowej znany jest tylko jeden przykład w zabytku podanym przez Enlarta z 1455 r. W sumiennie opracowywanych studiach na temat Kruselera

SKĄD NAZWA?

Nazwę czepca Krdseler spotyka się w Niemczech po raz pierwszy w 1356 r. w ustawach odno­szących się do ubiorów, wydanych wówczas w Spirze; z tego również czasu pochodzą pierwsze czepce na zabytkach sztuki niemieckiej. Najprostszą pośród odmian Kruselera w XIV

DALSZE EWOLUCJE FORMY

Trzecią odmianą, około 1387 r., używaną często przez starsze kobiety, było dodawanie do czepca pierwszej formy chustki (Rise) ob­szytej falbanką na dolnym brzegu. Chustka ta okrywała policzki, szyję i spadała na ramiona . Dalsze ewolucje formy i sylwety czepców płóciennych

ROLA PASA

Drugim gestem dość często powtarzanym jest zebranie opuszczoną dłonią fałdów płaszcza i sukni. Półkolisto bądź z wycinka koła skrojone płaszcze robią wrażenie lekkich, bez futrzanego podszycia, które dawano przy końcu stulecia do kobiecych — podobnych do męskich — okryć z

SŁUŻBA DWORSKA

Odzież kobieca i męska ludności wiejskiej była w XIV w., jak zawsze, spóźniona w stosunku do i ubiorów noszonych w miastach. Na początku stulecia przedstawiona na miniaturze rodzina chłop-ska ma proste, luźne ubiory; podobny krój do odzieży dorosłych mają ubiory

MODA PRZESADNIE WYDŁUŻONEGO OBUWIA MĘSKIEGO

Moda przesadnie wydłużonego obuwia męskiego i kobiecego znana z 2. poł. XIV w. utrzy­mywała się jeszcze na początku XV w. Również w podszytych skórzaną podeszwą chausses se- mełlees obowiązywało nadmierne wydłużenie przodów. Około 1415 r. nastąpił zwrot mody, przy­noszący właściwie

W MĘSKICH STROJACH

Około 1430 r. występują we Francji w ubiorach męskich już wyłącznie wąskie pasy skórzane, utrzymane w różnych kolorach, okuwane na końcach klamrą z trzpieniem i dziurkami ujętymi metalem ; przy dłuższych pasach często robiono węzeł poza klamrą lub też długi

WŁOSY UPIĘTE WOKÓŁ SKRONI

W latach dwudziestych XV w. wysoki kołnierz robe wykładały kobiety na ramiona; moda ta utrzymała się prawie do lat trzydziestych. Na kołnierze największej szerokości, wykładane, dodawano na wierzch sztywny biały kołnierz, nieco mniejszy od kołnierza robe. Około 1430 r. zaczęły

W MODZIE DWORSKIEJ

Uszyta z pięknego jedwabiu, białego lub innej barwy, suknia spodnia była domowym ubiorem kobiecym noszonym bezpośrednio na koszuli. Spod długiej sukni wierzchniej, około XV w. ciągnącej się po posadzce, a na przodzie zbieranej i unoszonej, przy chodzeniu często widoczna była

DZIWACZNA FORMA HENNIN

Czepce kobiece około 1450 r. przybrały na wy­sokości, wałki dawnego szerokiego czepca były wąsko obok siebie zestawione . Podobny zarys mia­ły i chusty, które po usztywnieniu układano na podusz­kowych upięciach nad uszami lub na włosach odcze- sanych od czoła i

BARWNE, WZORZYSTE TKANINY

Suknie takie wykonane były z tkanin barwnych i wzorzystych, również z obszyciem futrzanym, lub obrzeżone ciemnym aksa­mitem; widać pod nimi inną suknię . Szerokie wycięcie zakrywano zawsze cienką lnianą chustką (collerette). Sznurowanie w tych sukniach było czasem na przodzie lub